ایتام“، “کمک به ایتام” عباراتی که در ماه مبارک رمضان آن‌ها را بسیار می‌بینیم و احتمالا برای بسیاری از ما با علی(ع) عجین شده‌است.
عنوانی که آن را به کودکانی که پدر یا مادر خود را ازدست داده‌اند نسبت می‌دهیم.
دوست من!
در این مقاله همراه‌مان باش تا چند دقیقه‌ای سفر کنیم به دنیای کودکانِ تنها، به دنیای معصوم آن شرلی‌ها و جودی آبوت‌ها …
دقایقی سفر کنیم به رویاهای نداشته و شاید دور از دسترس کودکان یتیم ….
کودکانی که شاید هر کدام فرزندان نادیده‌ی ما باشند و درانتظار منبعی از نور و گرما برای کمک به گشایش بال‌هایشان… 

کودکان یتیم

امنیت حق هر انسان است. امنیت حق هر کودک است. امنیتِ عاطفی. امنیتِ مالی.
و مادر و پدر مولد بخش عمده‌ای از این امنیت هستند.
اما چرخ روزگار گاهی شرایطی را فراهم می‌آورد که از این امنیت محروم می‌شویم. شاید بتوان به این شکل از آن‌ها گفت؛

علل بی سرپرستی کودکان:

جنگ
بلایای طبیعی (سیل، زلزله و.. )
فقر و مشکلات اقتصادی
اعتیاد والدین
بیماری‌های جسم و روان والدین
حوادث رانندگی
جدایی و طلاق والدین از یکدیگر
فوت والدین
بزهکاری و زندان رفتن والدین

کودک بدسرپرست

بیش از 26 هزار کودک بی‌سرپرست و بدسرپرست در سطح کشور وجود دارد.
فقط کودکانی که پدر و مادر خود را با مرگ از دست داده‌اند؛ یتیم یا بی‌سرپرست نیستند.
چه بسیار والدینی که در قید حیات اند و کنار فرزندانش‌شان روزگار می‌گذرانند اما کودکان‌شان تنهایی و رنج عمیقی را احساس می‌کنند.
شاید به لطف پویش‌های اجتماعی عبارت کودک بدسرپرست تنهاتر است برایتان آشنا باشد.
کودکی که در رویاهایش هر روز انتظار ساعاتی را می‌برد که لحظاتی پر از آرامش و شادی را کنار پدر و مادرش سپری کند. کودکی که نه برچسب یتیم و بی‌سرپرست را به او می‌زنند و نه آنچنان که حق او است از حضور و گرمای خانواده و پدر و مادرش نصیبی می‌برد.

شیرخوارگاه

  اهمیت سال‌های نخست زندگی و فقدان آغوش و امنیت و محبت، حفره‌ای عمیق در جان کودک باقی می‌گذارد که آثار آن در بزرگسالی و با قدم نهادن در جامعه خود را نشان می‌دهد.
شیرخوارگاه، دیوارهایی سرد که قرار است جای آغوش والد را بگیرد…
شیرخوارگاه، محل آرمیدن فرشته‌های بی‌گناهی که قربانی آدم بزرگ‌هایشان شده‌اند…
چند هزار کودک در شیرخواگاه‌ها سال‌ها را می‌گذرانند؟
چند درصد از آن‌ها در بزرگسالی شانس بهره‌مندی از شرایط تحصیل و کار را خواهند داشت؟
چند نفر از آن‌ها در جست‌وجوی پاسخ پرسشِ من کیستم؟ پاسخِ پرسشِ چرا پدر و مادرم رهایم کردند؟ خواهند بود.
کدام‌یک از آن‌ها فرزند خوانده‌ی ما می‌توانست باشد؟

درخت آرزوهای ایتام

احتمالا کارتون “بابا لنگ دراز” را یادتان هست. جودی دختر باهوش و خلاقی که برای بابالنگ دراز عزیزش نامه‌هایی می‌نوشت و از آرزوها و روزمرگی‌هایش برای او می‌گفت. جودی و بچه‌های شبیه به او در اطراف ما کم نیستند. سال‌های اخیر، به لطف خیریه‌ها و سازمان‌های مردم نهاد (NGO)  توجه به فرشته‌های تنها و بی‌سرپرست و بدسرپرست بیشتر شد و آرزوهای این کودکان شدند برگ‌های درخت آرزوها و فرصتی برای ما فراهم شد تا به میوه شدن‌شان کمک کنیم.
فکر می‌کنی آرزوهایشان چیست؟
دوست من!
بیا با هم چند برگی را ورق بزنیم…

پایان یا آغاز

دوست من!
فراموش نکنیم که کودکان یتیم، کودکان بی‌سرپرست، کودکان بدسرپرست، کودکان سرراهی فارغ از پسوندهایی که به ‌آن‌ها نسبت داده می‌شود، در درجه‌ی اول کودک اند. کودکی که باید از حقوق خود برخوردار باشد.
و بیایید ما هم به این باور یونیسف باور پیدا کنیم که:
“برای داشتن جهانی بهتر؛ همه‌ی کودکان نیاز دارند که رشد کنند، سالم باشند و استعدادهای‌شان را شکوفا نمایند. ”
دوست من!
دست جمعی کار گشاست و با کریمان کارها دشوار نیست. می‌توانی با خیریه‌ها و جمعیت‌های مردمی همراه شوی. کنار هم اتفاق‌های گرانقدری را می‌توانیم رقم بزنیم.
ما هم در خیریه‌ی “کودکان فرشته‌اند” منتظرت هستیم. برای همراهی، می‌توانی این صفحه را تکمیل کنی.

به امید دیدار

نویسنده: نرگس سلیمی

  1. سلام ودرود به کودکان فرشته اند
    خوشحالم که با تیم تون آشنا شدم و با همراه شما هستم

  2. سلام به تیم کودکان فرشته اند
    خیلی خوشحالم که میتونم کمک معنوی هم به کودکان کنم با خیریه شما

  3. سلام پر مهر خدمت شما همراه خوب کودکان فرشته اند.بله حتما دوستان خوب تیم منابع انسانی در اسرع وقت از طریق ایمیل با شما در ارتباط خواهند بود و توضیحات لازم رو خدمت شما ارسال میکنن

  4. سلاامممم
    چقدر خوبه که شما هستین و باعث دلگرامی کودکان میشونید یه خدا قوت به همگی تون

  5. سلام وقت تون بخیر، امیرحسین ۱۹ سالمه. متاسفانه هیچ منبع درآمدی ندارم که بخوام کمک مالی به این فرشته ها بکنم.اما ای کاش یه راهی یا یه روشی قرار میذاشتید کسایی که مثل من هستن بتونن با حرف زدن با بچها(منظورم بچهای نوزاد نیست) تا با مهر و محبت مون بهشون کمک کنیم. خیلی خوب میشد یه جایی به صورت حضوری یا یه درگاهی به صورت مجازی فراهم بود که به این صورت کمک میکردیم بهشون.درسته کمک مالی ،‌کمک بزرگیه اما این بچها بیشتر تو این شرایط نیازمند کمک عاطفی هستن.

  6. به نام او که گرحکم کند محکومیم…
    با تشکر از زحمات فراوان شما…
    خواستم به مخاطبان و کسانی که این مطالب را میخوانند..
    ما درشهرخودمان نزدیک۵ساله به کمک دوستان خانواده ها وکودکانی را شناسایی کردیم که واقعا نیازمندهستند.هرکسی میتواند حداقل به یک کودک نیازمند یا حتی یک خانواده نیازمند کمک کند(درحدتوان هم مالی هم عاطفی)شاید بیشتر از کمک مالی به دلگرمی ومحبت نیازداشته باشند..اگر شما دست نیازمند ویتیمی را بگیریدخداوند هم دست شما را حتما خواهد گرفت..شک نکنیداین وعده خداست…

  7. من یه همسایه دارم که دو تا بچه دارن خیلی بد سرپرست هستن یعنی مادرشون طلاق گرفته و پدرشون به خاطر ناراحتی عصبی بر خورد مناسبی با آنها ندلره و مادر بزرگشون که ۷۰ ساله هستش دیگه نه صبری داره نه تحمل و متاسفانه زیر خط فقر هستن . بچه ها خیلی از لحاظ جسمی و روحی در خطر هستن همچنین اولین بچه با اینکه ۱۳ سال سن داره متاسفانه اندازه یه بچه مهد کودکی هستش نشکل تغذیه و تیرویید و همچنین کلیه ورم کرده . خواستم از عزیزانی که میتونن کمک کنن ارس و خانه و محله زندگیشون بیانگر همه چیز هست هر کی خواست آدرس میدمو

  8. سلام. میشه یکی از این کودکان رو به سرپرستی گرفت؟ ترجیحا یک دختر بالای پنج شش سال. میتونین کسی رو معرفی کنین که اقوامش یا خانواده اش مایل باشن حصانتش رو به خانواده دیگه ای بدن؟ ممنون میشم به من از طریق ایمیل اطلاع بدین

  9. سلام من در ساختمانی زندگی میکنم که یکی از همسایها یه خانم مسن و پسرش و ۳ کودک دو پسر و یه دختر با اونها زندگی میکنن او ۳ کودک پدر و مادر ندارن نمیدونم ترکشون کردن یا اعتیاد دارن نیستن اون ۳ کودک نوه هایه دختری اون خانم هستن من ۱سالو نیم که تو این ساختمان هستم هر روز صدای اون زن و پسرشو میشنوم که با فریاد و فحش های رکیک و زننده با بچها برخورد میکنن من اون خانم و پسرشون رو دیدم اصلا نرمال نیستن انگار اختلال روانی دارن درسته که تو هر خونه ایی که کودک باشه شیطنت میکنن خانواده حالا دایی مادربزرگ یا مادر پدر ممکنه سرشون داد بزنن یا هر چیز دیگه ایی ولی واقعا رفتارای اینا نرمال نیست ۱۲ فروردین یکی از پسر بچه ها که حدود ۱۰ سال سن داشت خودشو از پنجره پذیرایی پرت کرد پایین بله خودکشی کرد از طبقه ۶ اپارتمان من خیلی از اون روز عذاب دارم میکشم فردای اون روز یعنی ۱۳ فروردین به خاک سپردنش بدون هیچگونه سروصدایی مامور اومد بهشون گفتن داشت بازی می‌کرد پرت شد پایین به همه ساختمان گفتن اگر اومدن از شما پرسیدن همینو میگین حق ندارید بگین خودکشی کرد من دلم میخواد کاری کنم نمیدونم چکار کنم اون دوتا بچه دیگه که پیششون هستن چی میشه آیندشون حتی مدرسه هم نمیرن آخه پسر بچه ۱۰ ساله چی به روزش اومده بود که دست به خودکشی زد انقدر بی سروصدا به خاک سپرده شد مادر پدرشون کجان آخ بمیرم واسش ☹️😔😭

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *